بي تو ، مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق ديوانه كه بودم !


در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد
باغ صد خاطره خنديد
عطر صد خاطره پيچيد


يادم آيد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم
پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم


ساعتي بر لب آن جوي نشستيم
تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت
من همه محو تماشاي نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ريخته در آب
شاخه ها دست برآورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ


يادم آيد : تو بمن گفتي :
ازين عشق حذر كن !
لحظه اي چند بر اين آب نظر كن
آب ، آئينة عشق گذران است
تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است
باش فردا ، كه دلت با دگران است
تا فراموش كني ، چندي ازين شهر سفر كن !


با تو گفتنم :
حذر از عشق ؟
ندانم
سفر از پيش تو ؟
هرگز نتوانم
روز اول كه دل من به تمناي تو پَر زد
چون كبوتر لب بام تو نشستم
تو بمن سنگ زدي ، من نه رميدم ، نه گسستم
باز گفتم كه : تو صيادي و من آهوي دشتم
تا به دام تو درافتم ، همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم
سفر از پيش تو هرگز نتوانم ، نتوانم … !


اشكي از شاخه فرو ريخت
مرغ شب نالة تلخي زد و بگريخت !
اشك در چشم تو لرزيد
ماه بر عشق تو خنديد


يادم آيد كه دگر از تو جوابي نشنيدم
پاي در دامن اندوه كشيدم
نگسستم ، نرميدم


رفت در ظلمت غم ، آن شب و شبهاي دگر هم
نه گرفتي دگر از عاشق آزده خبر هم
نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم !
بي تو ، اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

به قول سهراب

چتر ها را بايد بست
زير باران بايد رفت
فکر را خاطره را زير باران بايد برد
باهمه مردم شهر زير باران بايد رفت
دوست را زير باران بايد ديد
عشق را زير باران بايد جست
زير باران بايد چيز نوشت حرف زد نيلفر کاشت
زندگی تر شدن پی در پی
زندگی آبتنی کردن در حوضچه اکنون است

سلام دوستان
چه خبر ؟
خوبید ؟
مدرسه ها باز شده اینترنت و این دنیای مجازی رو + من و وبلاگم فراموش کردین.
من هم که بلخره دانشگاهم شروع شد برای اولین بار خوابگاه رو تجربــــه کردم و
همين طور مسئول خوابگاه براي اولين بار آدمي شبيه من رو ديد كه هنوز اوليــن
هفته تموم نشده خوابگاه رو به هم ريخته
وبلاگم بيشتر از اينكه يك وبلاگ باشه شده يك كاروانسرا ، از اين كاروانسرا هــاي
قديمي كه هر كس تو بيابون گم ميشد مي رفت حالا من بايد منتظر باشم تا يك
نفر گم بشه كه صحفه وبلاگم باز بشه  انگار همه دوستام خوابن
اين بار مطلبي به ذهنم نرسيد تا تو وبلاگم بذارم چند تا عكس هســــــــــــــــــت
كه به نظر من خيلي خيلي قشنگ هست .
عكس ها كيفيت خيلي خوبي داشت اما به خاطر پايين بودن سرعت كيفيتش رو
كم كردم لطفا براي ديدن عكس ها ادامه مطلب

یه نفر خوابش میاد،زاسه خواب جا نداره

یه نفر یه لقمه نون واسه فردا نداره

یه نفر میشینه و اسکناساشو می شماره

می خواد امتحان کنه تا که داره یا نداره؟!

یه نفر از بس بزرگه خونشون گم می شه توش

اون ۱کی اتاقشون واسه همه جا نداره

بابا می خواد واسه دخترش اروسک بخره،

انتخاب هم می کنه، پولشو اما نداره

۱کی دفترش پر از نقاشی و خط خطی

اون ۱کی مداد برای آب و بابا نداره

۱کی ویلای کنار دریاشون قصره ولی

اون ۱کی حتی تو فکرش آب دریا نداره

۱کی بعد مدرسه توپ چهل تیکه می خواد

مامانش می گه: اینا گرونه، اینجا نداره

۱نفر تولدش مهمونیه، همه می یان

۱کی تقویم واسه خط زدن رو روزا نداره

۱کی هر هفته پزشکشون میاد خونش

۱کی داره میمیره، خرج مداوا نداره

۱نفر می ارزه امضاش به هزارتا عالمی

۱کی بعد عمری رنج و زحمت، امضا نداره

تو کلاس صحبت چیزی میشه که همه دارن

۱کی می پرسه که چرا، آخه مال ما نداره

۱کی اونقدر دیده، که میل تماشا نداره

۱کی از واحدهای بالای برج شون می گه

۱کی اما خونشون اتاق داره، اما بالا نداره

۱کی پول نداره تا ۲روز به شهرشون بره

۱کی طاقت واسه یه صدور ویزا نداره

۱کی فکر آخرین رژیم های غذایی

۱کی از بس که نخورده، شب و روز نا نداره

1کی از بس شومینه گرمه،می افته از نفس

1کی اما برای گرمی دستاش، ها نداره

1نفر تموم روزاش پر رنج و سختیه

هیچ روزیش، فرقی با روز مبادا نداره

بچه ای که تو چراغ قرمز می فروشه گل

مگه درس و مشق و شوق و شور و رویا نداره؟!

1نفر تمام روزها و شب هاش طولانیه

پس دیگه نیازی به شب های یلدا نداره

بعضی قلبا ولی، دنیایی واسه خودش داره

یه چیزایی داره توش، که توی دنیا نداره

همیشه تو دنیا کلی فرق بین آدما

این یه قانون شده و دیروز و حالا نداره

خدا به هر کسی هرچیزی دلش می خواد بده

همه چیز دسته اونه، ربطی به شعرا نداره

آدما از یه جا اومدن، به یه جا هم میرن

اونجا فرقی میون فقیر و دارا نداره

کاش یه روزی بشه که دیگه نشه جمله ای ساخت

با نمیشه،نمی خوام، با نشد، با نداره

Download